skip to Main Content
Est. JUNI 2015

Willy

Elke keer als de naam Kansas City Chiefs valt, en dat gebeurt dezer dagen nogal eens, moet ik onwillekeurig denken aan een oud-collega van me. Dat wil zeggen: ik heb nooit met ‘m gewerkt. Hij was al weg bij H&M Limousine toen ik er in 2006 begon. Maar de anekdotes over Willy Tate, zoals hij heette, hielden nooit op. En ze begonnen altijd op dezelfde manier.

‘Willy, who played for the Chiefs, used to…’

Willy was, zoals ze dat zeggen, quite a character. In Nederland zouden we zeggen dat ie schijt had aan de hele wereld. Anderen zouden hem eerder kenschetsen als een ongelikte beer, een hork, een boer zonder sociale vaardigheden. ‘Hij denk dat hij zich met z’n NFL-verleden alles kan permitteren’, zeiden die dan.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Collega’s verhaalden graag over Willy, die altijd wat tegen het criminele circuit aanschurkte. Wie een prostituée, drugs of een wapen nodig had, kon bij Willy terecht. ‘No problem’, zei Willy dan, en binnen een uur had-ie dan een Crystal, wat blow of een Glock voor je geregeld. Cash betalen, no questions asked.

Zelf was hij, tegen de regels in, óók bewapend. Dat was nodig ook, want Willy droeg altijd grote pakken geld bij zich. Tienduizenden dollars, die hij – en dat was een publiek geheim – onder de stoel van z’n limo had verstopt.

Het verbaasde dan ook niemand dat op een goede dag, vanaf de parkeerplaats op vliegveld O’Hare, 30.000 dollar uit z’n auto was ontvreemd. Willy ontstak aanvankelijk in woede, maar was vervolgens in lachen uitgebarsten. Achter z’n zonneklep had namelijk nog eens hetzelfde bedrag verstopt gezeten. Dat ze dat niet gevonden hadden, die domme dieven. Willy kon er niet over uit.

Dat Willy het nog zo lang als limochauffeur heeft volgehouden, mag een klein wonder heten. Want ook de verhalen over z’n horkerige gedrag tegenover passagiers waren legio. Zo was hij eens, met de klant achterin de limo, gestopt bij een KFC, had daar een emmertje kipvleugeltjes besteld, om deze vervolgens, al rijdend, op te peuzelen. De botjes had hij één voor één uit het raampje gekieperd.

De klant had terstond een klacht ingediend. ‘Als hij me er nou één had aangeboden, dan had ik het misschien nog over m’n kant laten gaan’, had de man erbij gezegd.

Niet veel later kwam er toch een einde aan het bestaan van Willy als limochauffeur. Dat kwam zo. Willy had hoge nood, en had z’n passagier bij het afzetten gevraagd of hij misschien van het toilet gebruik mocht maken. Nee, had de man zeer beslist geantwoord, omdat Willy, waarschijnlijk als gevolg van teveel drank, al rijdend al bijzonder gevaarlijke capriolen had uitgehaald. Geen haar op z’n hoofd die eraan dacht deze dwaas in z’n huis te laten.

Eenmaal binnen greep de man meteen de telefoon om z’n beklag te doen. Maar terwijl hij leegliep over z’n dronken limochauffeur die niet alleen het zijne, maar ook de levens van anderen in gevaar had gebracht, zag hij door het raam hoe Willy in de voortuin vrolijk zwaaiend z’n blaas stond te legen. Politie erbij, rijbewijs kwijt, nachtje brommen, en exit Willy.

Wie googlet op de naam Willy Tate, zal niet snel onder de indruk zijn van ‘s mans loopbaan, die hem onder meer voerde langs de universiteit van Oregon (video), de Kansas City Chiefs, Tampa Bay Buccaneers, Scottish Claymores en Chicago Enforcers. Toch kwam hij liefst dertien keer uit voor de Bucs.

Z’n voornaamste wapenfeit realiseerde tight end Willy Tate echter als Chief. In de eerste preseasonwedstrijd van 1998, tegen de Green Bay Packers, nota bene in de Tokyo Dome in Japan, scoorde hij een touchdown na een pass van 30 meter.

Go Willy! Mag het een voorbode zijn voor de aanstaande Super Bowl. •

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen. Reuze makkelijk, via bijvoorbeeld iDEAL. Bedankt alvast!

Mijn gekozen waardering € -
Back To Top