skip to Main Content
Est. JUNI 2015
Wordt Ted Cruz Voldoende Gehaat Om In Texas Te Verliezen?

Wordt Ted Cruz voldoende gehaat om in Texas te verliezen?

Er is de Democratische partij veel aan gelegen om Texas tijdens de midterm-verkiezingen ‘blauw’ te laten kleuren. Vandaar dat er maar liefst 39 miljoen dollar campagnegeld aan werd besteed. Belangrijkste reden dat het wonder best eens zou kunnen geschieden: de breed gedragen impopulariteit van Republikein Ted Cruz. De grootste hobbel: er moet door Democraat Beto O’Rourke een gat van maar liefst een miljoen stemmen worden gedicht.

Je zou denken: waarom kiest een ambitieuze politicus uit Texas in vredesnaam voor de Democratische partij? Er is in dat Republikeinse bastion toch geen eer te behalen? Schijn bedriegt hier. Want het op het eerste oog aartsconservatieve Texas was lang niet altijd het rechtse bolwerk van vandaag de dag. Sterker nog: in de vorige eeuw was de Lone Star State net als de rest van het Zuiden in behoorlijke vaste Democratische handen – al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Democraten vroeger wat conservatiever van snit waren dan nu.

Het eerste barstje ontstond pas in 1961, toen de Democratische Lyndon B. Johnson besloot om adjudant te worden van president John F. Kennedy. De opengevallen plaats werd verrassenderwijs ingenomen door Republikein John Tower. Tower speelde destijds slim in op het ongenoegen van het conservatieve deel van de Democratische partij, dat vond dat de partij wel érg veel naar links was uitgewaaierd. Negentien jaar later deed presidentskandidaat Ronald Reagan het nog ‘ns dunnetjes over, toen hij – vooral ook dankzij veel gefrustreerde Texaanse Democraten – het Witte Huis binnen stapte.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Maar inderdaad: in deze eeuw lijkt in Texas het electorale gat tussen Democraten en Republikeinen schier ononverbrugbaar te zijn geworden. In 2014 versloeg Republikein Greg Abbott zijn Democratische tegenstrever Wendy Davis met een verschil van 960.000 stemmen. Ook op presidentieel niveau is het verschil navenant. In 2012 versloeg Mitt Romney Barack Obama in Texas met een verschil van 1,3 miljoen stemmen. Zoals Donald Trump er twee jaar geleden 800.000 stemmen meer kreeg dan Hillary Clinton.

Ondanks deze significante kloof van een miljoen stemmen, gelooft menigeen in de kansen voor Beto O’Rourke. Deze O’Rourke (46) is afkomstig uit El Paso, riep eerder op tot impeachment van Donald Trump en sprak zijn bewondering uit voor de knielende Colin Kaepernick. O’Rourke is links en progressief, maar straalt bovenal redelijkheid uit. Donald Trump noemde hem – voor wat het waard is – een lichtgewicht en een ‘flake’. Een softy.

Waarom O’Rourke een kans heeft? De voornaamste reden is een simplistische: de impopulariteit van zijn Republikeinse rivaal Ted Cruz. Cruz wordt namelijk gehaat. En zeker niet alleen door Democraten. Vooral ook binnen zijn eigen partij vinden ze ‘m maar een eikel. En dat is niet iets van de laatste jaren. Al sinds zijn studententijd zijn er maar weinigen te vinden die hem mogen.

Craig Mazin, die met Cruz een kamer deelde toen ze beiden studeerden aan Princeton, kan er niet duidelijk genoeg over zijn. “We waren het bijna nergens over eens”, aldus Mazin, “maar dat ik zo’n hekel aan heb had, had voor 99 procent te maken met z’n persoonlijkheid.”

En Mazin is zeker niet de enige die zo over Cruz denkt. De pas overleden John McCain hield het nog netjes. ‘Een wacko bird’, noemde hij hem. “I just don’t like the guy”, bekende oud-president George W. Bush. Speaker of the House John Boehner wond er nog minder doekjes om. Hij vindt Cruz een ‘jackass’, een domoor. In de aanloop naar de verkiezingen van 2016, noemde hij hem zelfs ‘Lucifer in the flesh’, de vleesgeworden duivel. En dat was geen verkiezingsrethoriek.

Wél verkiezingspraat: Donald Trump had het in de aanloop naar de presidentsverkiezingen steeds over ‘Lying Ted’ als hij het over Ted Cruz had. En die Lying Ted was ‘erger dan Hillary’. Kun je nagaan. Beto O’Rourke kwam er tijdens z’n debatten met Cruz met graagte op terug: “Lying Ted, weten jullie waarom die bijnaam is blijven hangen? Omdat ie maar al te waar is!”

Je kunt over Ted Cruz dus veel zeggen, maar niet dat hij een hoge aaibaarheidsfactor bezit. De Republikeinen vrezen daarom dat Ted Cruz wel eens niet likable genoeg zal kunnen blijken om te winnen. Als het tegenwoordig op het presidentiële toneel al vooral gaat om mannetjesmakerij, dan geldt dat een niveautje lager helemaal. Landelijk wordt er door de kiezer ook nog wel gekeken naar de grote issues, maar op staatsniveau speelt vooral de gunfactor een grote rol. Gun ik deze man mijn stem? Om iemand het Congress in te stemmen, moet men die persoon aardig kunnen vinden.

Vooral om die reden, denken de bookmakers dat Beto O’Rourke een kans heeft om Ted Cruz te verslaan. Cruz is weliswaar nog steeds favoriet (-550), maar O’Rourke heeft wel degelijk een kans (+375). Het verschil in de polls wordt ook al steeds kleiner. Leidde Cruz een week geleden nog met een comfortabele tien punten, aan het slot van deze week was de marge geslonken naar een magere drie. De Democraten geloofden van meet af aan in O’Rourke’s  kansen. Vandaar dat er maar liefst 39 miljoen dollar aan campagnegeld naar Texas werd verscheept om het wonder te laten gebeuren.

En ook de Republikeinen zelf vrezen met grote vreze. Cruz bleef er tijdens zijn publieke optredens maar op hameren dat de koers in Texas absoluut nog niet gelopen is. Hij verwoordt daarmee het sentiment in zijn partij, dat niets aan het toeval overlaat. Alle grote Republikeinse kanonnen, inclusief president Donald Trump, reisden de afgelopen maanden één of meerdere keren af naar Texas om campagne te voeren voor Ted Cruz.

Het links georienteerde The Guardian verwacht echter dat de poging van O’Rourke zal stranden in schoonheid. En dat heeft volgens de krant dan vooral te maken met de campagne die door de Democraten werd gevoerd. De partij koesterde namelijk het adagium dat Texas niet eens zozeer een ‘red state’ is, maar vooral een ‘non-voting state’. De cijfers bewijzen het: als er in de Lone Star State niet voor een president wordt gestemd, dan is de opkomst er bedroevend laag. Wat O’Rourke cum suis de voorbije maanden daarom vooral hebben geprobeerd, is deze niet-stemmers over te halen om dit keer toch maar vooral wél naar de stembus te gaan.

Die insteek wierp intussen z’n vruchten af. Het aantal geregistreerde Democratische kiezers verdubbelde. Maar, vreest The Guardian: het zal niet voldoende zijn. Daarvoor is het gat van een miljoen stemmers eenvoudig te groot. De krant meent dat O’Rourke het voorbeeld van John Tower in 1961 en Ronald Reagan in 1980 had moeten volgen, door te proberen om óók stemmers bij de tegenstander vandaan proberen te halen. O’Rourke had op beide paarden moeten wedden. Én kiezers van Cruz aftroggelen, én nieuw electoraat aanboren.

Beto O’Rourke heeft dat steeds geweigerd. Hij is nu eenmaal pro-abortus, vóór gun control, en vóór hogere belastingen. Moreel gezien te waarderen, deze opstelling, maar tactisch wellicht net niet slim genoeg.

De Democraten blijft echter hopen op een wonder. Omdat dat wonder epische gevolgen zou kunnen hebben voor de partij. Vergelijkbaar met de shift die Ronald Reagan in 1980 veroorzaakte. •

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen. Reuze makkelijk, via bijvoorbeeld iDEAL. Bedankt alvast!

Mijn gekozen waardering € -
Back To Top