skip to Main Content
Est. JUNI 2015
Iedereen Wil Nog Altijd Tiger Zien Winnen

Iedereen wil nog altijd Tiger zien winnen

Eigenlijk is het ongelooflijk. Zo lang die Tiger Woods al helemaal niets heeft laten zien, maar toch nog steeds de populairste van allemaal is. Met afstand.

Al bijna tien jaar heeft ie geen deuk meer in een pakje boter geslagen, afgezien dan van die twee lucky shots in 2013. Maar toen ie afgelopen zondag heel even The Open dreigde te winnen, werd heel m’n Twitter-tijdline compleet gek (kan natuurlijk aan het niveau en de smaak van m’n Twitterfamilie liggen, ik sluit dat ook zeker niet uit).

Jordan Spieth is ’n kanjer, Rory McIlroy doet menig golfhart smelten, Dustin Johnson, Jason day, Rickie Fowler, Justin Thomas en Justin Rose zijn intussen gevestigde namen, net als Adam Scott, terwijl Phil Mickelson nog altijd heel veel respect oproept, en menigeen hoopt dat Bubba Watson weer eens een ouderwetse oprisping kent. Maar geloof me, niemand doet ’t golfbloed zó snel stromen als Tiger dat kan.

Ik ben al fan zolang ik een golfclub kan vasthouden. Vóór Tiger meedeed, kon geen golftoernooi me boeien. Sindsdien werd alles anders. Likkebaardend keek ik naar al z’n drives, en bewonderde ik al z’n chips, pitches, bunker shots en putts. Wát een fenomeen.

Z’n buitenechtelijke escapades, die eind 2009 openbaar werden, vergaf ik ‘m snel. We hebben tenslotte allemaal wel ‘ns een scheve schaats gereden, nietwaar?

Z’n comeback werd pas vier jaar later, in 2013, ingezet. Maar met het verstrijken der jaren, en na opnieuw een gecompliceerde rugoperatie, werd ’t geloof dat ie ooit nog een golfpot zou kunnen breken minder.

Tot zondagmiddag. 38 minuten lang leek hij het onmogelijke waar te kunnen maken. Na tien holes op de slotdag, stond ie zo maar helemaal alleen aan de leiding. En de wereld werd gek.

De rest is geschiedenis. Er volgde een double bogey, en nog een bogey, en de choke was compleet.

Iedereen gunde Francesco Molinari, een sympathieke doch ietwat vadsige Italiaan, zijn eerste major. De orkaan van vreugde, die zou zijn losgebarsten als Tiger de claret jug had mogen meenemen, bleef echter uit.

 

Back To Top