skip to Main Content
Est. JUNI 2015

Pitbull attack in de straat

Zo zit je relaxed naar een podcast te luisteren, zo sta je met een honkbalknuppel op straat, klaar om een dolle pitbull de hersens in te slaan.

Het zal even na het middaguur geweest zijn als ik in de verte wat hondengeblaf en gekrijs hoor. Ik sla d’r geen acht op, want dat komt in onze levendige woonwijk wel vaker voor. Maar het geblaf houdt maar aan, besef ik dertig tellen later. Ik druk op mute, en kijk uit het raam.

Verdomd, daar is inderdaad wat loos. Of loos gewéést, denk ik te zien. Een pitbull die kennelijk twee andere honden heeft aangevallen. De twee slachtoffers, een chihuahua en een stabij, lijken echter in veiligheid, terwijl twee mensen de pitbull onder controle proberen te krijgen.

Ik maak snel een foto, voor ik m’n vriendin vertel wat er zojuist is voorgevallen. Zij had hier al vaak voor gewaarschuwd, met tenminste vier pitbulls in de wijk, soms onaangelijnd ook nog. ‘Ga maar niet kijken’, waarschuw ik haar, voor ik zelf weer poolshoogte neem.

Wel verdomme, zie ik nu: het is nog helemaal niet achter de rug! Sterker nog: de pitbull heeft een tweede chihuahua in z’n bek, en schudt die uit alle macht door elkaar. Ik zie de bazin van de chihuahua wanhopig op de pitbull proberen in te schoppen. Zonder resultaat. Hij wil van geen loslaten weten.

Gewapend met honkbalknuppel vlieg ik naar buiten. Op hetzelfde moment komt ook de achterbuurman aangesprint. Deze buurman, zonder cape, ontpopt zich tot held van de dag. Met gevaar voor eigen leven stort hij zich op de pitbull. Die heeft de interesse in de chihuahua inmiddels verloren, en heeft het op de stabij voorzien.

De buurman pakt de pitbull – officieel meen ik een Staffordshire terrier – bij z’n achterpoten, terwijl de bazin van de hond ‘m de halsband plus riem probeert om te doen. Dat gaat bepaald niet kordaat, en tot drie maal toe rukt de pitbull zich los, om zich op opnieuw op de stabij te storten. Geschreeuw, gevloek, geblaf, gejank.

‘Haal die stabij hier vandaan!’

‘Schop ‘m in z’n kloten!’

Seconden lijken minuten, minuten lijken een kwartier. Eindelijk, als de halsband dan eindelijk om z’n nek zit en z’n drie slachtoffers uit het zicht zijn, geeft de pitbull zich gewonnen. Samen met z’n bazin druipt hij af, en de kruitdampen krijgen tijd om op te trekken.

Een buurvrouw staat met één van de bloedende chihuahua’s bij ons op de stoep, en doet het arme beestje over aan m’n vriendin. ‘Die gaat het niet redden’, weet de buurman, ‘dat ziet er niet best uit.’ Zelf is hij ook getooid met een beste bijtwond in z’n onderarm. Dat wordt hechten, een tetanusprik en een kuurtje. De stabij staat er ondertussen bedremmeld bij te kijken. Z’n linkeroor zit onder het bloed.

De bazin van de stabij en de twee chihuahua’s komt even later voorrijden, en neemt de drie slachtoffers mee naar de dierenarts. We hebben met haar en haar honden te doen.

Tegen zessen komt de buurman de stand van zaken doorgeven. Eén chihuahua heeft het niet gered, vertelt onze held. De tweede wordt op dat moment geopereerd, ‘maar ook dat ziet er niet best uit’. En ook de stabij, waarvan het linkeroor zowat middendoor is gescheurd, wacht een operatie, weet hij.

En de pitbull? ‘Die heeft inmiddels een spuitje gehad.’ •

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen. Reuze makkelijk, via bijvoorbeeld iDEAL. Bedankt alvast!

Mijn gekozen waardering € -
Back To Top