skip to Main Content
Est. JUNI 2015

Oh nee! Hillary wil in 2020 weer mee doen!

Zo, de kruitdampen van de Amerikaanse midterm-verkiezingen zijn weer opgetrokken. Wat die ons vooral hebben geleerd: The Donald is geen eendagsvlieg. Wie in al z’n naïviteit mocht denken dat het Amerikaanse volk z’n keutel van twee jaar eerder weer zou intrekken, kwam bedrogen uit. President Trump zit steviger in het zadel dan ooit.

En ik kan u hierbij verzekeren: voor de Trump-haters is de nachtmerrie nog lang niet voorbij. Over twee jaar zijn er opnieuw presidentsverkiezingen, en ik geef het u op een briefje. Hij zal dan gewoon worden gekozen voor een tweede termijn.

De belangrijkste reden staat hierboven. Al zijn shenanigans en fratsen ten spijt – Amerika is hem nog niet zat. Ondanks het gebash van de mainstream media en FBI-onderzoeken.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Nou zou daar nog een mouw aan te passen zijn als de Democraten een kandidaat-van-formaat in de coulissen hadden staan. Een uitdager die Trump in 2020 van jetje zou kunnen geven. Maar dat kunnen we vergeten. Want die is er niet. Kamala Harris (Californië), Beto O’Rourke (Texas) en Cory Booker (New Jersey) werden gedurende de voorbije weken geopperd als kandidaten die het héél misschien zouden kunnen. Maar die spitballs zijn vooral ontsproten aan wishfull thinking. Harris, O’Rourke en Booker zijn vooralsnog lichtgewichten. The Donald zou ze alle hoeken laten zien.

Gebrek aan politiek talent doet de Democraten daarom tal van niet-politici opperen. Eén hartverwarmende speech bleek voldoende om Oprah Winfrey en Michelle Obama naar voren te schuiven. Maar die bedankten al bij voorbaat vriendelijk voor de eer. Aan hun lijf geen polonaise.

Het is zelfs zo treurig gesteld met het Democratische politieke talent, dat Hillary Clinton d’r kans schoon ziet om nogmaals een poging te wagen. Als ze binnen haar partij enige concurrentie zou hebben gehad, zou dit streven ras de kop zijn ingedrukt. Maar dit is dus niet het geval. En dus kan de wereld zich opmaken voor Trump vs. Hillary 2.0.

Dat het dit keer best eens goed kan uitpakken, zegt u? Dat ze wellicht heeft geleerd van haar vorige nederlaag? Welnee. In haar boek ‘What happened’ komt ze tot een lange lijst van schuldigen, maar Hillary Clinton zelf komt niet voorbij.

Wie Hillary’s nederlaag verweten kon worden? FBI-directeur James Comey, bijvoorbeeld. “Zonder inmenging van de FBI zouden we in het White Huis hebben gezeten.” Vladimir Putin ook. “Hoe hij onze democratie onder onze neus kon aanvallen, en er nog mee wegkomen ook…” Barack Obama zelfs. “Wat zou er zijn gebeurd als hij het land in het najaar van 2016 had gewaarschuwd dat onze democratie onder vuur lag?” En verder: de media. Bernie Sanders en zijn supporters. Jill Stein. Seksisme.

Boehoehoe.

Dit soort gebrek aan zelfreflectie doet haar geen goed. En ze is al zo impopulair. Onbetrouwbaar en oneerlijk, vindt maar liefst zeventig procent van de stemmers. Dat nog eens gevoegd bij haar opportunisme. Ze zou haar ziel nog verkopen voor meer stemmen. Zo was ze tot het laatste moment tegen het homohuwelijk. Totdat de publieke opinie langzaamaan ging vinden dat ook homo’s moesten kunnen trouwen. Toen was Hillary plotseling ook voor.

The Donald zit zich, tussen het twitteren door, alvast vergenoegd in z’n kleine handjes te wrijven. Da’s kat in ’t bakkie in 2020. •

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen. Reuze makkelijk, via bijvoorbeeld iDEAL. Bedankt alvast!

Mijn gekozen waardering € -
Back To Top