skip to Main Content
Est. JUNI 2015

Wat is er nou zo moeilijk aan de VAR?

Maar meteen man en paard: ik ben een voorstander van de VAR, de Video Assistant Referee. Een extra controlemiddel, om foute beslissingen zo veel mogelijk uit te bannen, is natuurlijk nooit verkeerd. Alles – als ’t tenminste niet ten koste gaat van de snelheid van het spel – om een wedstrijd zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, nietwaar? Wat kan daar nou op tegen zijn?

Zou je denken. Want ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat er dezer dagen meer dan ooit tevoren wordt gediscussieerd over scheidsrechterlijke beslissingen. En in (bijna) alle gevallen hebben die discussies te maken met de VAR.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Natuurlijk moet je de nodige kinderziektes in aanmerking nemen. Alle nieuwerwetse hulpmiddelen hebben een aanloopperiode nodig en alle begin is tenslotte moeilijk. Maar je kunt het jezelf ook onnodig moeilijk maken. Gebruik de VAR, maar doe dit dan wél in combinatie met je boerenverstand.

Dat laatste wordt sinds de invoering van de VAR namelijk wel ‘ns vergeten, heb ik de indruk. Afgelopen weekeinde ook weer, tot twee keer toe zelfs.

Eerst al op zaterdagavond in Zwolle. Door haalde Matthijs de Ligt een doorgebroken tegenstander onderuit, en ontnam PEC daarmee een honderd procent scoringskans. In het pre-VAR-tijdperk had scheidsrechter Jochem Kamphuis daar zonder dralen een rode kaart voor gegeven. Dat schrijven de regels namelijk voor, zou z’n boerenverstand hem hebben ingefluisterd. Doorgebroken speler. Handrem. Scoringskans. Rood. Nu hield Kamphuis het – bang voor een op handen zijnde overruling door de VAR – bij geel. Belachelijk.

In Venlo maakte arbiter Serdar Gözübüyük het nóg bonter. Daar trapte VVV’er Promes de Japanner Doan bijkans doormidden. Zonder met de ogen te knipperen trok Gözübüyük, terecht, meteen de rode kaart. Inrukken jij, douchen. Dergelijke fratsen horen op het voetbalveld niet thuis.

Maar daar tetterde videoref Siemen Mulder in z’n oor. Die had op de beelden Promes voorlangs zien gaan, zo liet hij weten, en had het contactmoment gemist. Alleen dit soort terminologie al. Contactmoment. Die Mulder was dus volgestopt met informatie en opdrachten. Terwijl alles wat ze hem hadden moeten vertellen: 1. kijk naar de beelden, 2. gebruik je boerenverstand, en 3. waarschuw de scheids als ie er naast zit. Kind kan de was doen. Simpel.

Maar nee. Mulder had ‘het contactmoment’ gemist, dus of Gözübüyük misschien toch nog even zélf wilde komen kijken. Nog steeds tot daar aan toe, want Gözübüyük had een minuutje eerder dankzij z’n boerenverstand immers gewoon rood getrokken.

Maar verdomd als het niet waar is: kennelijk miste óók Gözübüyük bij het terugkijken van de beelden het ‘contactmoment’. Want hij trok z’n rode kaart ineens terug en volstond met geel. Hè?

Nogmaals, de VAR is een prachtig iets. Mits goed gebruikt, is het natuurlijk een absolute verrijking voor de sport. Maar laten we het niet moeilijker maken dan het is, mensen. En blijf gewoon je boerenverstand gebruiken. Hoe moeilijk kan ’t zijn? •

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door een kleine bijdrage te doen. Reuze makkelijk, via bijvoorbeeld iDEAL. Bedankt alvast!

Mijn gekozen waardering € -
Back To Top